Doskonalenie reakcji
Przykłady:
• Będąc w szkole, w parku skoncentruj się na słuchaniu dochodzących odgłosów. Zapamiętaj i wymień je, np. szum wiatru, odgłos kroków, warkot samochodu, szelest liści itp.
• Stojąc odwrócony tyłem odgadnij co słyszysz, np. brzęk kluczy, monet czy łyżek, stukanie ołówkiem o stół, tablicę czy podłogę.
Łatwość w odgadywaniu, „wyostrzenie słuchu” powinny być sygnałem do wprowadzenia ćwiczeń reakcji na wysokość dźwięków, zmiany tempa, dynamiki i sposobu wydobywania dźwięków czyli artykulacji. Przykłady:
• Kiedy usłyszysz dźwięki wysokie cienkie, możesz klaskać wysoko nad głową lub naśladować lot ptaków. Kiedy usłyszysz niskie grube, wytupuj rytm stopami lub chodź na czworakach.
• Słysząc głośną muzykę wykonuj skoki, mocne wymachy rąk a słysząc cichą naśladuj dłonią ruchy wachlarza lub stąpaj cichutko jak kot.
• Słuchając uważnie muzyki staraj się dostosować ruch do jej tempa, np. z marszu przejść do biegu, gdy usłyszysz przyśpieszenie.
• Przy ostrej muzyce staccato wykonuj ruchy krótkie, urywane. Przy muzyce legato, ruchy płynne, ciągłe.
• Zapamiętaj kilka haseł i związany z nimi ruch: hop podskoki, bęc siad skrzyżny, koło cwał bokiem po obwodzie koła. Po usłyszeniu słownego polecenia jak najszybciej wykonaj zadanie. Widzisz w świetle i w ciemności, przedmioty bliskie i dalekie. Dzięki ostrości wzroku dostrzegasz drobne szczegóły. Ale najłatwiej rozróżniasz kolory i kształty. Staraj się być uważnym obserwatorem, wtedy szybciej będziesz się uczyć, naśladować i kojarzyć. Gesty i ruchy naśladuj początkowo w wolnym tempie, w odbiciu lustrzanym i dopiero po tym prawdziwie. Jest to trudne zadanie, bo wymaga dużej koncentracji uwagi, wyobraźni przestrzennej i wyczucia ciała.